Tampouco pode faltar a insistencia en que haberá unha inflación desatada; as transnacionais aproveitan para declarar, con moita seriedade, que investirán cando desaparezan os sinais de inseguridade económica no país.

Se se bota unha ollada á realidade, nada disto ten consistencia. Non hai condicións para que acontece unha ou outra cousa; en realidade, para que ocorra todo, porque trátase de que se produzan estes acontecementos de xeito sucesivo. É a teoría do dominou, tan grata á «intelixente» CIA: basta derrubar unha ficha, para que las demais caian.

Pero no seu plan, hai un factor que non PODEMOS ignorar. Trátase de repetir e repetir unha mentira, até facela realidade. É que, de tanto escoitar o mesmo rumor, terminamos por non darlle ningunha importancia, o que permite que siga difundíndose sen desmentidos. Cansámosnos de demostrar a súa falsedade e deixamos que sigan propagándoa. Porque hai grupos, os que teñen o poder económico, que cren nestes rumores; peor aínda, contribúen a facelos certos.

PLAN DE ASASINATO

Que circule un panfleto convocando a matar ao presidente Evo Morales, é algo que rexistramos dende fai máis dun ano. Esta podería ser unha repetición, sen máis importancia que as anteriores. Ten todos os elementos atopados nos anteriores: proposta atolada, incitación ao odio, mentiras descaradas. Pero chama a atención algo distinto: simultaneamente, circularon miles de copias impresas, chegou a outros tantos enderezos electrónicos e enviouse aos mandos policiais e militares. Parece indicar que, desta vez, a aposta é maior.

Porque, se se tratase de asasinar ao Presidente, non se faría tanta difusión. O que buscan é que se redobren medidas de seguridade; intentan, con iso, que haxa reaccións enérxicas e, se é posíbel, que haxa unha vítima.

Nesas circunstancias, pode desatarse o resto da trama.

Consecuencias? Non importa cales sexan. O importante é recuperar as súas prebendas.

PREPARATIVOS DO GOLPE

Un golpe de Estado, como rexistra a historia de Bolivia, apenas sería un dato máis. Ninguén se espantaría con que, aquilo, suceda neste país de tantos sucesos sanguentos.

Polo menos, así cren, ou polo menos pretenden crer, os confabulados. Non queren tomar en conta a opinión internacional que os condenaría. Ou, quizais somos demasiado optimistas? Realmente, estamos seguros que haberá un indiscutíbel repudio en todo o mundo?, polo menos en América Latina?, algúns gobernos de países veciños contentaríanse cunha declaración?

Aínda se mantemos o convencemento de que haberá unha reacción de todos os países, non descartemos a posibilidade do golpe. Logo deste, eliminados os elementos indeseábeis, os golpistas poden amosar arrepentimiento e pedir desculpas, convocando a eleccións de inmediato. Así todos quedan en paz, a democracia queda «restituída», "matar ao indio de merda" desapareceu e a mega banzerista volverá ao goberno.

Que ninguén se durma nos seus laureis!

A INFLACIÓN COMO COSTO

Pero, o plan non remataría aí. Como os grupos de poder non roubaron o erario nacional durante todo este tempo, farano a mans cheas. A xustificación está cantada: o goberno de Evo Morales é culpábel; deixou baleiras as arcas fiscais.

Asistiremos entón, á eliminación das medidas de cambio implementadas até agora, unha tras outra. As organizacións sociais quedarían descabezadas. A fácil fórmula do «terrorismo por decreto» serviría para condenar a quen se opuxese.

Seguimos? A relación podería ser longa, pero o que estea interesado pode ler a historia.

ESPERTOS E VIXIANTES

Non é ocioso facer este reconto. Tampouco se debe a temor nin resignación. Ten o propósito de alertar a quen, como a maioría do pobo, están comprometidos con este proceso de cambio.

A cuestión da autonomía e o traslado de sé de goberno, son bandeiras axitadas, non co afán de satisfacer demandas, reivindicacións ou anhelos. Trátase de manter un clima tenso como caldero no que vaia cocéndose o seu tenebroso plan.

Non hai que permitirlles levalo adiante. Non hai que caer no seu xogo. É importante manter a calma.

Unha calma vixiante.

Altercom e Antonio Peredo Leigue (Xornalista e profesor universitario boliviano. É Senador Nacional polo MAIS. Foi director do Semanario Aquí e nas eleccións de 2002 foi candidato vicepresidencial con Evo Morales.)