Nyéléni, Selingue, Malí

Nós, os máis de 500 representantes de máis de 80 países, de organizacións de campesiños e campesiñas, labregos familiares, pescadores tradicionais, pobos indíxenas, pobos sen terra, traballadores rurais, migrantes, pastores, comunidades forestais, mulleres, pícaros, mocidade, consumidores, movementos ecoloxistas, e urbanos, reunímosnos no pobo de Nyéléni en Selingue, Malí para fortalecer o movemento global para a soberanía alimentaria. Estamos a facelo, ladrillo por ladrillo, vivindo en cabanas construídas a man segundo a tradición local e comendo alimentos sendo producidos e preparados pola comunidade de Selingue… demos ao noso traballo o nome de "Nyéléni," como homenaxe, inspirados na lendaria campesiña maliense que cultivou e alimentou á súa xente.

A maioría de nós somos produtores e produtoras de alimentos e estamos dispostos, somos capaces e temos a vontade de alimentar a todos os pobos do mundo. A nosa herdanza como produtores de alimentos é fundamental para o futuro da humanidade. Este particularmente é o caso de mulleres e pobos indíxenas que son creadores de coñecementos ancestrais sobre alimentos e agricultura, e que son sub-valorados. Pero esta herdanza e esta capacidade para producir alimentos nutritivos, de calidade e en abundancia, vese ameazada e socavada polo neoliberalismo e o capitalismo global. Fronte a isto, a soberanía alimentaria achéganos a esperanza e o poder para conservar, recuperar e desenvolver o noso coñecemento e a nosa capacidade para producir alimentos.

A soberanía alimentaria é o dereito dos pobos a alimentos nutritivos e culturalmente adecuados, accesíbeis, producidos de forma sustentábel e ecolóxica, e o seu dereito a decidir o seu propio sistema alimentario e produtivo. Isto pon a aqueles que producen, distribúen e consomen alimentos no corazón dos sistemas e políticas alimentarias, por riba das esixencias dos mercados e das empresas. Defende os intereses de, e inclúe a, as futuras xeracións. Ofrécenos unha estratexia para resistir e desmantelar o comercio libre e corporativo e o réxime alimentario actual, e para encauzar os sistemas alimentarios, agrícolas, pastorís e de pesca para que pasen a estar xestionados polos produtores e productoras locais. A soberanía alimentaria dá prioridade ás economías locais e aos mercados locais e nacionais, e outorga o poder aos campesiños e á agricultura familiar, a pesca artesanal e o pastoreo tradicional, e coloca a produción alimentaria, a distribución e o consumo sobre a base da sustentabilidade medioambiental, social e económica. A soberanía alimentaria promove o comercio transparente, que garante ingresos dignos para todos os pobos, e os dereitos dos consumidores para controlar a súa propia alimentación e nutrición. Garante que os dereitos de acceso e a xestión da nosa terra, dos nosos territorios, as nosas augas, as nosas sementes, o noso gando e a biodiversidade, estean en mans daqueles que producimos os alimentos. A soberanía alimentaría supón novas relacións sociais libres de opresión e desigualdades entre os homes e mulleres, pobos, grupos raciais, clases sociais e xeracións.

En Nyéléni, grazas aos moitos debates e á intensa interacción, estamos profundizando no noso concepto de soberanía alimentaria, e intercambiamos experiencias da realidade das loitas dos nosos respectivos movementos para conservar a autonomía e recuperar o noso poder. Agora entendemos mellor os instrumentos que necesitamos para crear un movemento e promover a nosa visión colectiva.

En pos de que loitamos?

Un mundo no que ...

... todos os pobos, nacións e estados poidan decidir os seus propios sistemas alimentarios e políticas que proporcionen a cada un de nós alimentos de calidade, axeitados, asequíbeis, nutritivos e culturalmente apropiados;

... se recoñezan e respecten os dereitos e o papel das mulleres na produción de alimentos e a representación das mulleres en todo os órganos de toma de decisións;

... todos os pobos de cada un dos nosos países poidan vivir con dignidade do seu traballo, e poidan ter a oportunidade de vivir nos seus lugares de orixe;

... a soberanía alimentaria sexa considerada un dereito humano básico, recoñecido e respectado polas comunidades, os pobos, os estados e as institucións internacionais;

... podamos conservar e rehabilitar as contornas rurais, zonas pesqueiras, as paisaxes e os alimentos tradicionais, baseándose nunha xestión sustentábel da terra, do chan, o auga, as sementes, o gando e biodiversidade;

... valoremos, recoñezamos e respectemos a diversidade do noso coñecemento, alimentación, linguas e as nosas culturas tradicionais, e o modo no que nos organizamos e nos expresamos;

... exista unha verdadeira reforma agraria integral que garanta aos campesiños plenos dereitos sobre a terra, defenda e recupere os territorios dos pobos indíxenas, garanta ás comunidades pesqueiras o acceso e o control das zonas de pesca e ecosistemas, que recoñeza o acceso e o control das terras e as rutas de migración de pastoreo, garanta empregos dignos con xornais xustos e dereitos laborais para todo os traballadores, e un futuro para a mocidade do campo, onde as reformas agrarias revitalicen a interdependencia entre produtores e consumidores, garantan a supervivencia da comunidade, a xustiza económica e social, a sustentabilidade ecolóxica e o respecto pola autonomía local e a gobernanza con igualdade de dereitos para as mulleres e os homes ... onde se garanta o dereito aos territorios e á autodeterminación dos nosos pobos;

... compartamos os nosos territorios en paz e de xeito xusto entre os nosos pobos, xa sexamos campesiños, comunidades indíxenas, mariñeiros artesanais, pegureiros nómadas ou outros;

... se se viven catástrofes naturais e provocadas polas persoas, e situacións posteriores aos conflitos, a soberanía alimentaria actúe como unha auténtica garantía que fortaleza os esforzos de recuperación local e mitigue o impacto negativo. No que se teña presente que as comunidades afectadas desamparados non son incapaces, e onde unha sólida organización local para a recuperación por medios propios constitúa a clave para a recuperación;

... se defenda o poder dos pobos para decidir sobre as súas herdanzas materiais, naturais e espirituais.

Contra que loitamos?

O imperialismo, o neoliberalismo, o neocolonialismo e o patriarcado, e todo sistema que empobrece a vida, os recursos, os ecosistemas e os axentes que os promoven, como as institucións financeiras internacionais, a Organización Mundial do Comercio, os acordos de libre comercio, as coporacións multinacionais e os gobernos que prexudican aos seus pobos;

O dumping de alimentos a prezos por baixo do seu custe de produción na economía global;

O control dos nosos alimentos e dos nosos sistemas agrícolas en mans de compañías que antepoñen as ganancias ás persoas, a saúde e o medioambiente;

Tecnoloxías e prácticas que erosionan a nosa capacidade de produción alimentaria no futuro, danan o medioambiente e poñen en perigo nosa saúde. Estas inclúen os cultivos e animais transxénicos, tecnoloxía terminator, acuicultura industrial e prácticas pesqueiras destrutivas, a chamada “Revolución branca” das prácticas industriais no sector lácteo, as chamadas “Nova e vella Revolucións Verdes”, e os “Desertos Verdes” dos monocultivos de biocombustíbeis industriais e outras plantacións;

A privatización e a mercantilización dos alimentos, servizos básicos públicos, coñecementos, terras, augas, sementes, gando e o noso patrimonio natural;

Proxectos / modelos de desenvolvemento e industrias de extracción que desprazan aos pobos e que destrúen o noso ambiente e a nosa herdanza natural;

Guerras, conflitos, ocupacións, bloqueos económicos, fames grandes, desprazamentos forzados e confiscación das súas terras, e todas as forzas e gobernos que os provocan e os apoias; e os programas de reconstrución tras un conflito ou catástrofe que destrúen o noso medio ambiente e capacidades;

A criminalización de todos aqueles que loitan por protexer e defender os nosos dereitos;

A axuda alimentaria que encobre o dumping, introduce OGMs nas contornas locais e os sistemas alimentarios e crea novos patróns de colonialismo;

A internacionalización e a globalización dos valores paternalistas e patriarcais que marxinan as mulleres e as diversas comunidades agrícolas, indíxenas, pastorís e pesqueiras no mundo;

Que podemos facer e faremos respecto diso?

Do mesmo xeito na que estamos traballando coa comunidade de Selingue para crear un espazo de encontro en Nyéléni, comprometémosnos a construír o noso movemento colectivo para a soberanía alimentaria, forxando alianzas, apoiando as nosas diferentes loitas e facendo que a nosa solidariedade, forza e creatividade cheguen aos pobos de todo o mundo que teñen un compromiso coa soberanía alimentaria. Cada loita pola soberanía alimentaria, independentemente de en que lugar do mundo se libre, é a nosa loita.

Acordamos unha serie de accións colectivas para compartir a nosa visión da soberanía alimentaria con todos os pobos do mundo, que están detalladas no noso documento de síntese. Levaremos a cabo estas accións en cada unha das nosas respectivas áreas locais e rexións, nos nosos propios movementos e conxuntamente en solidariedade con outros movementos. Compartiremos a nosa visión e a nosa axenda de acción para a soberanía alimentaria con aqueles que non poidan estar connosco en Nyéléni, para que o espírito de Nyéléni se espalle en todo o mundo e mude nunha poderosa forza que faga da soberanía alimentaria unha realidade para os pobos de todo o mundo.

Para rematar, damos o noso apoio incondicional e absoluto aos movementos campesiños de Malí e a ROPPA na súa loita para que a soberanía alimentaria se convirta nunha realidade en Malí e por extensión en toda África.

É hora da soberanía alimentaria!