[El Punt]

Como vén sendo habitual hase invisibilizando e calado á sociedade civil. Organizado en paralelo ao cume oficial tivo lugar un evento coa representación das máis significativas organizacións do pequeno campesinado do planeta, que son paradoxalmente o 80% da poboación que pasa fame. Se non lles escoitamos a elas, con propostas claras como o paradigma da soberanía alimentaria, a quen escoitamos?

Porque os discursos oficialistas é volver escoitar os erros do pasado. Non será con máis libre comercio que resolveremos nada. Parece que os representantes reunidos en Roma defendan os intereses da agroindustria, ou talvez, teñen medo porque Europa perdeu en boa parte a súa propia soberanía alimentaria? Hai que preguntarse que pasaría se os países do Sur centrasen [lexitimamente] os seus esforzos produtivos en alimentar á súa poboación. Europa depende deles para alimentar á nosa gandería; cos nosos mares esgotados máis da metade do peixe que consumimos é importado; e as nosas terras cultivables están ocupadas por unifamiliares ou campos de golf. Incompetencia ou medo?